Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Αγένεια

Ένα από τα πράγματα που δεν μπορώ να ανεχτώ είναι όταν έρχεται κάποιος στο σπίτι μου και αρχίζει να ανοίγει από μόνος του ψυγεία, ντουλάπια κλπ. Το θεωρώ μεγάλη αδιακρισία αυτό και δεν το κάνω σε κανένα σπίτι που πηγαίνω, όσο οικεία και αν νιώθω. Ή όταν αισθάνεται τόσο πολύ σαν στο σπίτι του που πηγαίνει στο μπάνιο και όταν βγαίνει αφήνει φώτα και πόρτα ανοιχτά. Και ενίοτε και ατράβηχτο καζανάκι ή κάνει το έπιπλο της τουαλέτας σαν τη λιμνοθάλασσα του Μαραθώνα από τα νερά. Έλεος δηλαδή, σε τσαντήρια μεγάλωσαν ορισμένοι και δεν έχουν τρόπους;

Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Πλήξη

Το θέμα είναι τι γράφεις όταν θέλεις πολύ να γράψεις κάτι, αλλά δεν έχεις κάτι να πεις;
Όταν ξέρεις πως αυτό που θα γράψεις είναι ανούσιο και χωρίς κανένα νόημα; Όπως και η σημερινή μέρα.. Δηλαδή η σημερινή μέρα έχει νόημα και πολύ μεγάλο μάλιστα (χμ..) όμως είναι μια χαμένη μέρα.. Απ'αυτές που δεν ξέρεις τι να κάνεις για να ξοδέψεις έστω και τις λίγες ώρες που της έχουν απομείνει.. Ένας καφές από 'δω, μερικά τηλέφωνα από κει, η τηλεόραση δείχνει μόνο βλακείες.. Κι έτσι πάλι στον υπολογιστή καταλήγω..

Υπάρχουν βέβαια και οι δουλειές του σπιτιού που περιμένουν να γίνουν εδώ και ..μία βδομάδα, αλλά ποιος έχει όρεξη να τις κάνει; Όχι εγώ, μη με κοιτάτε.. Άδειο το σπίτι ξανά.. Κάποτε περίμενα πώς και πώς αυτές τις ώρες, τώρα όμως πλήττω και τριγυρνώ σαν φάντασμα.. Καλά, δε λέω, μ'αρέσει αυτή η ησυχία!

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009